شب شراب نیرزد به بامداد خمار

 

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن    ترک من خراب شبگرد مبتلا کن

     

باران

خشک آمد کشتگاه من
در جوار کشت همسایه.
گر چه می گویند: " می گریند روی ساحل نزدیک
سوگواران در میان سوگواران."
قاصد روزان ابری، داروگ! کی می رسد باران؟
 
بر بساطی که بساطی نیست
در درون کومه ی تاریک من که ذره ای با آن نشاطی نیست
و جدار دنده های نی به دیوار اطاقم دارد از خشکیش می ترکد
ـــ چون دل یاران که در هجران یاران ـــ
قاصد روزان ابری، داروگ! کی می رسد باران؟

 

شاعر : نیما یوشیج

عشق جایش تنگ است

نامه اي در جيبم...

                و گلي در مشتم...

                        غصه اي دارم با ني لبكي...

سر كوهي گر نيست...

               ته چاهي بدهيد...

                       تا براي دل خود بنوازم...

عشق جايش تنگ است!

 

شاعر : حسین منزوی

 

شبانه

 

با چشمان تو مرا

به الماس ستاره ها نیازی نیست .

با آسمان

بگو.

شاعر : احمد شاملو

مجال

برهنه

 بگو برهنه به خاکم کنند

سرا پا برهنه

 بدان گونه که عشق را نماز می بریم،-

 که بی شایبه حجابی

 با خاک

 عاشقانه

 در آمیختن می خواهم

 

شاعر :  احمد شاملو

شبانه

مرا
   تو
    بی‌سببی
               نیستی.
به راستی
صلت کدام قصیده‌ای
                       ای غزل؟
ستاره‌باران جواب کدام سلامی
                                      به آفتاب
از دریچۀ تاریک؟
کلام از نگاه تو شکل می‌گیرد.
خوشا نظربازیا که تو آغاز می‌کنی!

شاعر : احمد شاملو

عقوبت

که گفته است
من آخرین بازماندۀ فرزانگان زمینم؟ ـ
من آن غول زیبایم که در استوای شب ایستاده است غریق زلالی همه آب‌های جهان.
و چشم‌انداز شیطنش
خاستگاه ستاره‌ئی‌ست.

شاعر: احمد شاملو

شب

چراغ را خاموش کن

سرتا پا ستاره ام

و به آغوشم بیا

بی ماه شب کامل نمی شود .

 

شاعر : رضا چایچی

دیوار

دیوار چیست؟

آیا بجز دو پنجره روبروی هم

اما

    بی منظره؟

 

شاعر: قیصر امین پور

تنها

بسترم

صدف خالی یک تنهایی است

و تو چون مروارید

گردن آویز کسان دگری.

 

شاعر : هوشنگ ابتهاج

تنهایی

طرف ما شب نیست

صدا با سکوت آشتی نمی کند

کلمات ا نتظار می کشند

من با تو تنها نیستم، هیچکس با هیچکس تنها نیست

شب از ستاره ها تنها تر است.

 

شاعر : احمد شاملو

پرواز

دلم گرفته است...
به ایوان میروم وانگشتانم را بر پوست کشیدۀ شب می کشم
چراغ های رابطه تاریکند
کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد
کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد بُرد
پرنده مُردنی است... پرواز را به خاطر بسپار.

 

شاعر: فروغ فرخ زاد

اردیبهشت

چه اسفندها... آه

چه اسفندها دود کردیم

برای تو‌ ای روز اردی‌بهشتی

که گفتند این روزها می‌رسی

از همین راه .

شاعر : قیصر امین‌پور

آبی، خاکستری ، سیاه

اي تو چشمانت سبز
 در من اين سبزي هذيان از توست
زندگي از تو و
مرگم از توست
سيل سيال نگاه سبزت
همه بنيان وجودم را ويرانه كنان مي كاود
من به چشمان خيال انگيزت معتادم
و دراين راه تباه
عاقبت هستي خود را دادم .

شاعر : حمید مصدق